تقابل یا تعامل

در استاندار بودن علی احمدزاده یک کلیت و یک واقعیت وجود دارد،کلیت ماجرا این است که ایشان استاندار کل حوزه های استان است و باید در جهت رفع موانع و مشکلات و توسعه و محرومیت زدایی همه مناطق تلاش کافی را داشته باشد، واقعیت ماجرا هم این است او در کنار اینکه زاده و فرزند استان است متولد و فرزند گچساران و باشت است،فرماندار گچساران بوده،قطعا او اشراف و شناخت بیشتری نسبت به زادگاه خود دارد و انتظار هم می رود حضور او یک فرصت برای گچساران و باشت باشد،غلامرضا تاج گردون هم که منتخب گچساران و باشت با یک رزومه و سابقه مشخص و قوی است،طبیعی است او بخواهد پررنگ ظاهر شود و کم کاری ها را رفع و کار کندو اعمال نظر و اثرگذاری داشته باشد،پس یک فرصت بی نظیر برای گچساران و باشت فراهم شده که دو تا از فرزندانش در کنار هم یک کارنامه درخشان خلق کنند،فرصتی که در دو،سه سال گذشته هم بود اما بنظرم سید ناصر حسینی و احمدزاده به خوبی کنار هم قرار نگرفتند و کارنامه خیلی درخشانی رقم نخورد.
اما این دو اگر در ابتدا به جایگاه یکدیگر احترام نگذارند و بخواهند تحت تاثیر سلایق سیاسی و جناحی خط حذف و تحقیر و تضعیف یکدیگر را دنبال کنند آنوقت است که این فرصت بی نظیر هدر خواهد رفت.چه تاج گردون احمدزاده را بعنوان استاندار بپسندد یا نپسندد او اکنون استاندار است،نفوذ بیشتری نسبت به تاج گردون در دولت و وزارت کشور دارد و قطعا تا پایان این دولت استاندار خواهد بود،بعید است تاج گردون بتواند گزینه مدنظرش را جایگزین کند. احمدزاده هم چه بخواهد چه نخواهد تاج گردون منتخب گچساران و باشت است،اگر بخواهد تحت تاثیر مخالفان او بی محلی و کم محلی و یا زمینه تضعیف او را دنبال کند بداند به اعتبار خود لطمه خواهد زد،مردم مسایل را رصد می کنند،خیلی جالب نمی دانند این فرصت بی نظیر هدر برود،فرزندان منطقه به روی هم تیغ بکشند‌.
این کمترین توصیه به این دو چهره شاخص است که برای توسعه منطقه و استان کنار هم قرار بگیرند و هم اندیشی و اقدام داشته باشند.