پارادوکس اصلاح طلبی و برنو

سیدرحمت الله خادمی

در روز هایی که استان در تلاطم خبرهای تلخ و اضطراب آور سرقت و خشکسالی نفس های سخت و سردی می کشید جمعی از سیاسیون استان یا بهتر بگویم اصلاح طلبان استان به پابوس سید حسن خمینی رفتند .
این که ماهیت و علیت این دیدار چه می تواند باشد محل بحث این مقال نیست چرا که مشخصا ماهیت و علت این دیدار ها هر چه که باشد نمی توان نفعی برای استان در آن متصور باشیم.
اما روی سخن با حواشی این دیدار شوربختانه بدون متن است که جای تامل و هشدار دارد.
نگارنده در سال روز آغاز بکار رسمی شبکه ی استانی در یک گفتار کوتاه ضمن انتقاد به شبکه ی استانی به فرهنگ سازی معکوس این شبکه بر خلاف داشته ها و پتانسیل های استان ، واکنش نشان داده بود اما حقیقتا ضمن عذرخواهی از مخاطبین عزیز باید اعتراف کنم که ساختارهای اجتماعی استان مان قدری مشوش و مختل است و شبکه ی استانی تنها یک حلقه از شکاف های عمیق فرهنگی مان است.
پس لازم است خیلی جدی آستین بالا زده و برای این انحطاط فرهنگی کاری بکنیم.
یقینا دیگر از آن عصری که صدایمان جز از دهانه ی برنو بگوش نمی رسید و داغی گلوله و دود باروت و اسب کهر داشته هایمان به حساب می آمدند سال های زیادی گذشته است و در عوض این روزها داغی گلوله نه تنها صدایمان را بگوش کسی نمی رساند که ممکن است صدایمان را برای همیشه خاموش کند و دود باروت حتی از آشپزخانه هایمان هم استشمام نمی شود و اسب کهر هم اگر داشته باشیم سم هایش با سنگفرش ها و اسفالت های خیابان هایمان بیگانه است ..
امروز هر چماقی می تواند صد قلم باشد
دهانه ی میکروفن ها جای دهانه ی برنو را گرفته است
ومرکب هایمان جو و یونجه نمی خورند
اینکه ما ملتی هستیم که روزگاری سینه سپر کرده و راه بر اسکندر مقدونی بسته ایم یک میراث بزرگ است اما باید گنجی باشد در گنجه ی خاطراتمان تا بدانند تاریخمان سرشار از رشادت است
اینکه میراث دار سرزمین آریو برزن هستیم افتخاری است بزرگ اما نه برای چانه زنی های سیاسی
آری ما مردمانی هستیم که چون دنا سربلندیم و چون برف دنا سفید بخت
چون چشمه میشی زلالیم و چون مارون جاری
چون زهره نه در آسمان که در دل زمین مان می جوشیم :رزاق و باشکوه
آری ما مردمان سرزمین برف و مهربانی هستیم
کریمان بلاد شاپوریم
صاحبان طلای سیاهیم
از گندمزار های طلایی مان برکت برداشت می کنیم
و
شالی زارهایمان بوی صداقت و صفا می دهند
اگر چه سیاسیون غافل مان همچنان غرق در اوهام ناسیونالیستی اند ما قله ی دنا را وانهاده ایم تا دناهای علم و دانش را فتح کنیم
اگر چه وکیلمان در تهران می خواهد حقمان را باچماق لری بگیرد اما خودمان پرچم سفید علم را برداشته ایم که ثروتی بالاتر است
زور بازویمان زیاد است اما ما زور بازویمان را برای کار می خواهیم و تکیه مان بر زور اندیشه مان است.
اگر چه نمایندگان مان برای پابوسی شان از برنو حرف می زنند اما ما سلاح مان قلم است و اندیشه مان
ما می خواهیم برنو قافیه ی حماسه های پدرانمان باشد نه قصیده ی پابوسی نمایندگانمان
ما را ببخش ماندانا
برگور خود بلرز سردار بی همتا آریوبرزن
به قول مادربزرگ هایمان دستت را از گور بیرون بیاور و بگو که تو هم اگر امروز زنده بودی جای سرداری، معماری می آموختی
اما نکته ی آخر :
عزیزانی که برای عرض ارادت به پابوس سید حسن خمینی رفته و ضمن شخم زدن فرهنگ اصیل و شریف استان حواشی بچه گانشان سرتیتر اخبار رسانه ها شده و موجبات ناراحتی و نا امیدی هم استانی هایمان را فراهم کرده است لازم است در سریع ترین زمان ممکن از مردم شریف استان عذرخواهی کنند.
پانویس : اصلاح طلبی و برنو پارادوکس بسیار تلخی به نظر می آیند.