دو گزینه نهایی شهرداری گچساران

بهنام عکاشه

انتخاب شهردار گچساران به مراحل نهائی خود نزدیک شده است.
با مشخص شدن زمان آغاز به کار شورای جدید، معادلات در روزهای اخیر به طرز عجیبی شفاف شده است.
الگوی حاکم بر رقابت های درونی شورا از قومی و سیاسی خارج و احتمالا به فاز رزومه محوری وارد شده است.
از سوئی زینل زاده با رزومه ای سنگین می خواهد خود را در معرض داوری شورا قرار دهد.
زینل زاده که شایعه استعفایش قبل از شورای جدید در محافل زمزمه می شد به دو دلیل مشخص از این کار منصرف شد.
اول شاید رایزنی هایی در بالاترین سطح و احتمالا گرفتن تضمین های لازم و دوم مبارزه چند گزینه از جبهه چپ در این رقابت ها و امید به انشقاق.
او در این عرصه از حمایت قطعی عاملی و بلوطی برخوردار بوده و مسلم کرمی را نیز در جبهه خود می بیند.
اصولگرایان، همچنان حامی اول زینل زاده خواهند بود.
او ولی منتقدینی هم دارد که به رفتارهای او در برخورد با طبقه متوسط و بالانگه داشتن نرخ عوارض های شهرداری است که مستقیما این طبقه اجتماعی را نحیف تر نموده است.
هوادارانش ولی می گویند او پاکدست است و خستگی ناپذیر و اینها را برای تصدی دوباره او کافی عنوان می کنند.
در سوی دیگر با بالاگرفتن اختلافات در میان اصلاح طلبان، آرای آنها تقسیم شده و احتمال کناره گیری یکی از گزینه ها، با وعده معاونت شهرداری وجود دارد.
از سوئی ابوالفتح رحمانی و محمد قنبری هم اگر چه دارای شانس کمی خواهند بود ولی به مثابه تیری در تاریکی هنوز در رقابت ها، گزینه ای ماندنی هستند.
اصلاح طلبان حالا با مایوس شدن از اخذ رای چهارم، ممکن است با گرفتن امتیازاتی، نفر دوم خود را وارد رقابت با زینل زاده نمایند.
مسعود ظفری که در دو دوره رقابت شورا با آرای چشمگیر ولی ناکافی خود را آزموده، این بار ترجیح داده خود را در معرض قضاوت رقبای انتخاباتی اش قرار دهد.
اگرچه منتقدین، فقدان تجربیات اجرائی داری را مانعی بر سر راه او می بینند ولی ظفری رزومه خوبی در شهرسازی دارد، دارای روابط اجتماعی بالایی بوده و حداقل به لحاظ تئوریک توانائی های بالقوه ای دارد.
ظفری در کسب آرای سیدناصر حسینی، افضل نظری و نرگس زارعیان موفق بوده ولی او نیز مانند زینل زاده و خیلی از گزینه های همچنان مانده در صحنه در کسب رای چهارم درمانده است و آن رای رمضان است.
رمضان عباسی که حالا به مهره تاثیرگذار شورا تبدیل شده، مانند دوره اول، دیرهنگام وارد عرصه نامزدی شد، ولی با رائی قابل توجه حالا با عملکردش ثابت نموده که چرا نزدیک به دو دهه مرد اول مدیریت شهری گچساران بوده است.
رمضان، نگران از دست دست دادن کرسی قشقائی ها در شهرداری است و در این راه حتی حاضر به حمایت احتمالی از زینل زاده نیز خواهد بود اگرچه برایش مانند نوشیدن زهر خواهد بود.
رمضان با رد و بدل شدن امتیازات(معاونت های شهرداری و هیئت رئیسه شورا) در روزهای اخیر که امتیازاتی را از پایگاه اجتماعی او کسر می کند موافق نخواهد بود.
همین هاست که رمضان و قشقائی ها را به عواملی غیرقابل انکار در هر عرصه ای در گچساران تبدیل کرده است.
حالا فینال رقابت ها در دقیقه نود جریان گرفته است.
یکی از فینالیست ها(زینل زاده) تمام اعتبار اجتماعی اش را در قماری سیاسی در معرض گذاشته است.
آن طرف ولی موضوع پیچیده تر است. ظفری بیش از آنکه خود باشد نماینده چپ هاست.
چپ ها که از زمان احیای شورا توسط سید محمد خاتمی، هنوز شهردار نشده اند می دانند بر خلاف زینل زاده، تمام اعتبار سیاسی شان را در قماری اجتماعی آزمایش می کنند.
هرچه باشد فردا احتمالا قمار ۷ نفره شورا به پایان می رسد.
باید دید که زینل زاده خوشحال از روی میز بلند می شود و چهارسال دیگر سیاست هایش را ادامه می دهد یا ظفری به بیست سال زعامت اصولگرایان در ساختمان شهرداری پایان می دهد؟
اما در این بین، نباید از اتفاقات روز آخر غافل بود. نفر سومی شاید هنوز پشت پرده مانده باشد.
او می تواند فرد مورد نظر عالیجناب هم باشد که ثابت کرده، کسی که توانائی برهم زدن همه پیش بینی ها را دارد.
او برای انتخاب گزینه اش چندان رو عمل نمی کند و حتی گزینه اش هم چندان خبردار نمی شود.
انتخاب عالیجناب را فردا خواهید دید.